خانه / ایدئولوژی ها / نظر آدولف هیتلر درباره پدرش آلویس

نظر آدولف هیتلر درباره پدرش آلویس

امروزه هر کسی که تاریخ جنگ جهانی دوم را مطالعه می کند قطعا کتاب نبرد من را مطالعه کرده و یا اینکه حداقل نام زیبای آن را شنیده است. این کتاب دستنوشته آدولف هیتلر درباره تفکرات ، زندگی وی ، ایدئولوژی ناسیونال سوسیالیسم و هرچیزی درباره وی است که در قلعه زندان لندربرگ او به منشی خود رودولف هس این کتاب را دیکته کرد و آن را نوشت. اما وی در این کتاب از پدرش چگونه توصیف می کند؟ اصلا آلویس هیتلر که بود و چرا رابطه دو سویه نسبتا تاریکی با پسرش آدولف داشت؟

آلویس هیتلر که پدر آدولف هیتلر و پدر تنیِ او به شمار می رفته است کارمند دون پایه ای در اداره ی گمرک آلمان در زمان رایش دوم بود. وی همواره می دانست که پسرش آدولف تحصیلات آکادمیک و کلاسیک را دوست نداشته و حقیقتا برای آن ساخته نشده است از همین رو به دنبال کار نو و اندکی جدید تر بود که بتواند برای هیتلر پولساز باشد و هم در عین حال وجهه اجتماعی خوبی داشته باشد.

این کار در ذهن آلویس چیزی نبود جز نقاشی هنری و ساختمانی که می توانست [تنها به نظر آلویس] آدولف را به جای خوبی برساند. او هیچگاه به جایگاه ها و مقام های بلند و بی مانند برای فرزندش فکر نمی کرد و حقا که تقصیری نداشت زیرا خود از قشر کارمند و ضعیف جامعه به شمار می رفت و سواد چندان خاص و بالایی نداشت که بخواهد فرزندش را در برهه های مختلف راهنمایی کند.

آلویس دوست داشت فرزندش صرفا به جایی برسد و بتواند برای خود مقام و منسبی کاملا معمولی کسب کند از همین رو پیوسته در ذهن وی دیکته می کرد که باید به فلان درجه و جایگاهی که ملزوم و مقدور است برسد! اما آدولف کوچک ونوشکفته اصلا برای کارهای کوچک و بی مسما ساخته نشده بود و همواره روحی جاه طلب و بلند پرواز در بدنش به جنبیدن مشغول بود.

هر روزی که می گذشت و پدرش بر نقاش شدن او اصرار می کرد او مصمم تر می شد که از این حرفه خشک دور شود و کمی به مطالعات جانبی مشغول شود. آنطور که خود در نبرد من می گوید:

چندباری پیش آمده بود که کتابخانه پدر را به هم ریخته بودم تا چیزهایی برای خواندن پیدا کنم! از همین رو وی فهمیده بود که تحصیلات کلاسیک برای من کاربردی نیست و من باید به دنبال کاری می رفتم که بتوانم از آن به جایی برسم.

و طبق همین جملات بیان شده توسط هیتلر در نبرد من پدرش آلویس علاقه ای وافر داشت که وی به حرفه نقاشی برود. نهایتا آدولف به این حرفه راه یافت و حقیقتا توانست مهارت خوبی در نقاشی کسب کند. گرچه به غیر از شاخه هنری در بزرگسالی در شهر مونیخ به نقاشی ساختمان هم مشغولیت داشته است اما همواره یک هنرمند بود.

با وجود این همه روحیات “دون پایه گرایانه و سرسختی” در آلویس ، آدولفِ کوچک چه احساسی نسبت به پدرش پیدا کرده بود؟ آیا همانطور که با وابستگی نسبت به مادرش کلارا می نگریست به پدرش هم نگاه می کرد؟ گرچه مقایسه کردن کلارا هیتلر و آلویس هیتلر با یکدیگر ابدا کار درستی نیست و نمی تواند منطقی به نظر بیاید اما هیتلر مادرش را بسیار بیشتر از پدرش دوست می داشت به نوعی که در زما نی که به مقام پیشوایی در آلمان نازی رسیده بود تنها بر سر قبر مادر مرحومش گریه و شیوَن می کرد و هیچگاه اشک از چشمان این مرد محکم همچون آهن سرازیر نمی شد.

به دلیل وجود اخلاق های مردسالارانه در هیتلر و همچنین پدرش شخصیت این دو مرد بزرگ برای همدیگر بسیار کلیشه ای شده و احساس سردی در آدولف نسبت به پدرش رشد یافته بود.

به خاطر عشق به کار در سطوح پایین و غیر اجتماعی تر هیتلر از پدرش لذت چندانی نمی برد! زیرا او را تشویق به بودن در حدود کمتر می کرد. از همین رو همواره با روح سرکش و پیشرفت طلب هیتلر به سوی بی نهایت در تضاد بود و او نمی توانست با پدرش در زمینه مدیریت کلان زندگی همکاری کند و با او کنار بیاید.

به همین دلیل زمانی که ورودش به دانشکده هنری برای ادامه کار در زمینه نقاشی امکان پذیر نشد توانست از زیر بار این قولی که به پدرش برای تبدیل شدن به یک نقاش خوب داده بود رها گردد ، در جنگ جهانی اول شرکت کند ، مدال صلیب آهنی (شجاعت) دریافت کند ، مردی فقید شود و نهایتا رهبری آلمان نازی و رایش سوم را بعد از مرگ پاول فون هیندنبورگ به دست بگیرد. لازم به ذکر است قبل از رسیدن به رهبری آلمان هیتلر صدر اعظم پادشاه قبلی یعنی پاول هیندنبورگ بود.

مطلب پیشنهادی

هنرستان آزادی فلسطین، تلفیقی از عشق و تاریخ

هنرستان نمونه دولتی فنی حرفه ای آزادی فلسطین، واقع در خیابان تهران نو ، نرسیده …

یک دیدگاه

  1. مطلب بسیار خوبی بود.ممنون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

http://www.20script.ir